زیستشناسی مولکولی، مطالعه زیستشناسی در سطح مولکولی و به معنای علم استنباط برهمکنشهای مولکولیِ فعالیتهای زیستی در بین سامانههای مختلف درونسلولی است که شامل ارتباطات میان RNA ، DNA، پروتئین و بیوسنتز آنها میباشد. بهعلاوه، چگونگی تنظیم این برهمکشها نیز مورد بررسی قرار میگیرد.
زیستشناسی سلولی، شاخه جدیدی از دانش زیستشناسی است که به ساختار و کارکرد یاخته ها در مقیاس مولکولی میپردازد. در این شاخه از زیستشناسی بیشتر در مورد برهمکنش ملکولهای زیستی با یکدیگر در سلول و اینکه چگونه این برهمکنشها باعث میشوند که یک سلول بتواند به خوبی کارکرد داشته باشد بررسی میشود.
زیستشناسی سلولی و ملکولی هم پوشانی زیادی با ژنتیک مولکولی و بیوشیمی دارد و گاهی نمی توان میان آن ها مرز مشخصی قرار داد. پژوهشهای بالینی و درمانهای پزشکی که بر پایهٔ زیستشناسی مولکولی هستند تا حدودی به وسیلهٔ ژن درمانی پوشش داده شدهاند. اکنون، بهکارگیری زیستشناسی مولکولی یا روشها و ابزارهای زیستشناسی سلولی مولکولی در پزشکی به عنوان پزشکی مولکولی شناخته میشود. همچنین زیستشناسی مولکولی نقش مهمی در درک شکلگیری، فعالیت و تنظیم بخشهای مختلف یک سلول ایفا میکند که میتواند برای تعیین دقیق اهداف داروهای جدید، تشخیص بیماریها و درک فیزیولوژی سلول مورد استفاده قرار گیرد.
تعدادی از روشهای آزمایشگاهی مورد استفاده در زیست شناسی مولکولی عبارتند از؛
- استخراج DNA از سلول
- استخراج RNA از سلول
- استخراج پروتئین از سلول
- انتقال DNA به داخل سلول (DNA پلاسمیدی)
- ساخت پلاسمید
- الکتروفورز
- واکنش زنجیرهای پلیمراز (تکثیر DNA – PCR)
- PCR (تکثیر یک توالی خاص از DNA)
- PCR معکوس
- تست لوسیفراز
آخرین دیدگاهها